Vrienden zien, visum perikelen en zeil herstellen

Dag allemaal, daar zijn we weer Baai de Colombier, St Barths 25-3-2011

Het is erg gezellig en makkelijk om op zijn tijd dezelfde mensen tegen te komen op de reis. Je hoeft dan niet steeds opnieuw een relatie aan te gaan en elkaar leren kennen. In Bequia lopen we de eerste vriend weer tegen het lijf, Fred van de Buster. Bequia is een gaaf eiland met een apart en mooi waterfront. We lopen er naar het schildpadden asiel. Grappig om te horen dat schildpadden vreemde eenden in de bijt ook moeilijk accepteren. Er zijn daar verschillende ‘kneusjes’. Deze moeten apart gehouden worden, anders vechten ze elkaar de tent uit tot bloedens toe. Waar heb ik dat toch meer gehoord?
Op Young eiland wachten we op de Freya van John en Julia, de John van Herm, uit een vorig verslag. We hebben een genoeglijke avond en diner op hun boot. De boot was onbekend voor ons, maar heel erg mooi en groot, 25 meter. De Tarpan past er 20 keer in denk ik. Julia’s broer en schoonzus zijn ook aan boord. Zij wonen in Canada, het deel waar wij naar toe willen. Zij nodigen ons direct uit om langs te komen. Dat gaan we zeker doen, want het zijn erg leuke mensen.
In St Lucia komen we geen bekenden tegen. We liggen aan een mooring in een marinereserve, vlakbij de beroemde Pitons. We hebben er knijpers nodig voor op onze neuzen, we liggen in het open riool Jullie zul wel begrijpen dat we daar maar een nachtje liggen, we moeten wel voor twee nachten betalen helaas, het kan niet voor minder .
Op Martinique komen we de Abel en de Naughty Duo weer tegen en hebben een hartelijk weerzien en vrolijke tijd samen. Op dit eiland zijn we weer in douce France en doen een hoop lekkere inkopen: wijn, Franse kaasjes, bier enz. enz. Het is makkelijk daar, we kunnen met de bijboot voor de deur komen en hoeven niet veel te sjouwen. De schappen zijn aardig leeg door de carnaval en stakingen in Frankrijk en Martinique zelf. We zijn toch wel tevreden met onze buit.
Voor we naar Dominica gaan doen we St Pierre aan. Op de weg daarnaar toe vangen we een kunstaasje van een andere boot in de schroef. Het kost ons een uur met zijn tweeën om het eruit te krijgen. De nylon vislijn zit in de schroefaskoker vast en is aan elkaar gesmolten van de warmte. Ik snij het ontstane kokertje doormidden en Bram trekt het stukje voor stukje eruit met een combinatietang. De andere resten van de lijn zitten om de schroef en nog wat andere plaatsen vast gedraaid.
De lure is nog goed en heeft al verschillende vissen na dit incident verleid. De eerste is een Barracuda, maar die hebben we terug gegooid. De tweede is een halve vis, de andere helft is opgevr….. door een haai. Ook deze terug gegooid. De derde keer verspelen we de vis op 2 meter afstand van de boot. De vierde is eindelijk raak. Volgens mij een horsmakreel, zulke hebben we ook in Noorwegen gevangen en zijn bijzonder smakelijk. Het is grappig op welke manier we deze gevangen hebben. We zijn namelijk bijna op onze bestemming en halen teleurgesteld de lijn binnen en dan pats………. beet.
In Dominica zien we de J en B weer en we maken samen een mooi ritje over het eiland met een pick up auto. Bram is de chauffeur. ’s Avonds is hij dood versleten, want zijn mede weggebruikers rijden als gekken. Hun motto is: de weg is van mij, de berm voor jou.
In de bak nemen we regelmatig lifters mee. De eerste zijn twee jongetjes. De jongste van bijna 4 staat de hele weg wijdbeens achter het raampje te glimmen. Zijn oudere broertje let goed op hem en klopt als ze op hun bestemming zijn. Sommige slaan vriendelijk toch maar af als ze merken dat de achterbank vol is en ze in de bak moeten :).
Na een bakje koffie wil de auto niet meer starten, gadver lege accu? Met zijn drieën duwen we de auto naar beneden en hopen dat hij van zelf gaat lopen. Een man, blijkt later een automonteur, komt aanhollen en vraagt of hij kan helpen. 300 meter terug heeft hij ons gehoord en dacht al dat gaat niet goed, problemen met de accupolen. Hij maakt de aansluiting in orde en de auto loopt weer als een zonnetje en iedereen is gelukkig.
We bezoeken het museum van het Indianenreservaat en krijgen er een interessante rondleiding. Niemand leeft meer zoals vroeger en er zijn veel gemengde huwelijken.
De omgeving op Dominica is erg groen en weelderig en de watervallen prachtig. Zo ook degene die wij bezoeken. We moeten een aardige klim er naartoe maken, maar kunnen er niet in zwemmen helaas.
Na Dominica gaan we richting Guadeloupe, daar zien we Gabrielle en Thomas van de Zwitserse boot Gatorali. Met Gabrielle had ik direct een hele goede klik. Het voelt aan of we elkaar al levenslang kennen. Met hun maken we een toertje over Guadeloupe. Ook weer super gezellig en interessant. Ook Guadeloupe is mega groen en heeft ook mooie regenwouden en watervallen. We bezoeken er Vanibel, een plantage van koffie, bananen en vanille. De rondleiding is in het Frans jammer genoeg, maar met papieren uitleg zijn we een eind gekomen. En als toetje klimmen we naar een waterval in de regen en zwemmen in koud en keihard stromend water van boven.
De volgende vrienden ontmoeten we op St Kitts, Judith en Patrick van de Vivente. Het is hartverwarmend om Bram en Patrick weer gebroederlijk naast elkaar te zien lopen en babbelen. We trekken een dagje met elkaar op. Gaan naar turtle beach waar vorige keer zoveel aapjes in het wild rondscharrelden en de restjes van de badgasten opdronken. Helaas is de strandtent verhuisd naar een baaitje terug en we zien weinig apies, alleen een in een kooi. Ook Wilbert het zwijn ligt niet aan het Carib bier. Als we na een lift bij de strandtent van Friarsbay zijn, heeft de kroegbaas net suikerriet gestrooid en is de plaats vergeven van de green velvet aapjes, schitterend gewoon. Waar stammen wij eigenlijk van af :)?

Als de 4 Nederlandse boten vertokken zijn naar Antiqua, gaan wij terug naar Nevis. Er moet daar hele goede internetverbinding zijn en dat klopt.
We willen het consulaat in Nassau, Bahamas bellen om een afspraak te maken voor het interview. Dit is nodig om een visum voor Amerika te kunnen krijgen. We zijn hier al weken mee bezig geweest: formulieren voor ingevuld op de computer in het internet café in Point a Pietre, informatie ingewonnen bij andere zeilers, online, Kees en Ellie uit Nederland laten bellen naar de Nederlandse ambassade en maitjes verstuurt naar die en gene.
Het bellen naar de ambassade van Nassau wordt een grote teleurstelling. Na een hoop gemier krijgen we eindelijk iemand aan de lijn en zij vertelt ons dat we daar geen visum aan kunnen vragen, omdat dit 4 maanden geleden veranderd is. Alleen eigen inwoners kunnen dat nog. Op de vraag of ze een suggestie heeft voor een andere ambassade, geeft ze nul op het rekest. Elke ambassade heeft zijn eigen regels en daar weet ze niets van. Voor informatie verwijst ze ons naar de desbetreffende site, daar is alles op te vinden. Bram kijkt gelijk na of we dan op Bermuda een visum kunnen aanvragen. Nee dus, ook alleen inwoners van Bermuda zelf.
Wat nu? Naar Nederland gaan vinden we geen optie. Ook naar Barbados of Trinidad niet. Naar de laatste twee hebben andere zeilers het voor elkaar gekregen. We kunnen het nu nog proberen op de Amerikaanse Maagden eilanden of in de Dominicaanse Republiek. Story wordt dus vervolgd.

Een drie weken geleden hebben we de nieuwe zeilen verwisseld voor de oude. Deze werden toch wel erg slecht. In Nederland hebben we ze uit geprobeerd met licht weer en goed bevonden. Niets is minder waar.
We zeilen steeds redelijk hoog aan de wind en pittig van kracht. De zeilmaker heeft in het grootzeil geen touw voorlijk meer genaaid en dit is een probleem. Inplaats van een touw hebben ze spectra reguleerlijntjes geplaatst. Deze zijn niet aan te trekken, waardoor het grootzeil er als een zak bijstaat. Vooral als we het grootzeil strak doortrekken. Vervolgens klappert het achterlijk en kunnen we de reguleerlijn ook niet aantrekken, omdat de clamcleats omgekeerd gemonteerd zijn.
Aan de genua zijn ook wat schoonheidsfoutjes
In Guadeloupe krijgen we de zeilmaker aan boord en hij gaat alles oplossen zegt hij. Gelukkig doet hij dat ook en krijgen we na een paar dagen oponthoud de zeilen terug en ze staan er nu stukken beter bij.
Hartelijke groetjes weer B en A